Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απολλωνία: Η αρχαία πόλη της Ιλλυρίας


    Η Ελληνική πόλη της Απολλωνίας, ήταν κατά την αρχαιότητα, μέρος της Ιλλυρίας, μιας περιοχής που αργότερα ενσωνατώθηκε στην Βουλγαρία και σήμερα ανήκει στην Αλβανία. Μέχρι και σήμερα τα ίχνη των Ελλήνων στην περιοχή αυτή είναι ορατά. Τώρα είναι ένα εκτεταμένο αρχαιολογικό πάρκο, το οποίο περιλαμβάνει ελληνικά, ρωμαϊκά καθώς και χριστιανικά λείψανα.

    Η θέση της Απολλωνίας κατά τους προϊστορικούς χρόνους είχε σημαντικό ρόλο στις διαδρομές ανάμεσα στην Αδριατική θάλασσα και το Αιγαίο Πέλαγος. Οι εσωτερικές διαδρομές εξυπηρετούσαν σε μεγάλο βαθμό την πρόσβαση στο εσωτερικό της Βαλκανικής, στην ίδια θέση δημιουργήθηκε αργότερα η Αρχαία Εγνατία Οδός. Στα Αρχαϊκά χρόνια ο Στράβων χαρακτηρίζει την πόλη "ευνομωτάτη". Η αποικία της Απολλωνίας ιδρύθηκε απο 200 Κορίνθιους με αρχηγό τον οικιστή Γύλαξ. Επιπλέον, η Απολλωνία και η Επίδαμνος ήταν οι μοναδικές ελληνικές αποικίες στις Ιλλυρικές ακτές της Αδριατικής. Η εξαιρετική θέση της πρώτης στις ακτές του Αώου, μπορούσε να ελέγξει το εμπόριο μέχρι την Μακεδονία. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα ήταν ότι βρισκόταν στα σύνορα της Χαονίας του βορειότερου τμήματος της Ηπείρου με την Ιλλυρία.


        Στην κλασική περίοδο, η πόλη της Ιλλυρίας άρχιζε να κόβει τα δικά της νομίσματα. Τα σύνορα της επεκτάθηκαν σε τέτοιο βαθμό όπου στα νοτιοανατολικά τους βρισκόταν η περιοχή των Βιλλιόνων. Στην Ελληνιστική εποχή η Απολλωνία αναπτύχθηκε σημαντικά με ένα τεράστιο εμπορικό δίκτυο και ο πληθυσμός της έφτασε τους 60.000 κατοίκους. Ο Στράβων στο έργο του Γεωγραφικά αναφέρει ότι η πόλη διοικήθηκε με εξαιρετικό τρόπο. Ο Αριστοτέλης περιγράφει ότι την εξουσία ασκούσε μια ολιγαρχική τάξη που καταγόταν απο τους Κορίνθιους εποίκους. Η πόλη είχε πλούσιο εμπόριο, μεγάλη αγροτική παραγωγή, το τεράστιο λιμάνι της μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι και εκατό πλοία. Το βασικό πλεονέκτημα ήταν η παραγωγή ασφάλτουμε την οποία έγλυφαν τα πλοία τους. Τα ερείπια ενός μεγάλου ναού του 6ου αιώνα π.Χ που βρέθηκαν σε ανασκαφές το 2006, αποτελεί τον 5ο μεγαλύτερο ναό σήμερα στην Αλβανία.


    Τον 3ο αιώνα π.Χ η Απολλωνία έχασε τον αποικιακό της χαρακτήρα από τους Κορίνθιους και οι γηγενείς Ιλλυριοί ανήλθαν σε υψηλές θέσεις στην διοίκηση της πόλης. Η παρακμή της πόλης ξεκίνησε τον 3ο αιώνα π.Χ από έναν καταστροφικό σεισμό που μετέτρεψε την περιοχή σε βάλτο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πεθάνουν πολλοί κάτοικοι της πόλης απο Ελονοσία. Οι υπόλοιποι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μεταφερθούν στο γειτονικό Αυλώνα. Η Απολλωνία κατοικήθηκε τον 4ο αιώνα μ.Χ. Στα τέλη της αρχαιότητας απέμεινε μια μικρή χριστιανική κοινότητα που οικοδόμησε στον γειτονικό λόφο την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

    Η πόλη χτίστηκε ανάμεσα σε δύο λόφους και το εκτεταμένο αρχαιολογικό πάρκο της επεκτείνεται σε μια  λοφώδη περιοχή με περίπου 80 εκτάρια που περικλείονται απο 3 χιλιόμετρα τοίχους, οι οποίοι χρονολογούνται από την Ρωμαϊκή εποχή. Η ιερή περιοχή της πόλης, περιέχει τον ναό του Απόλλωνα, δωρικού ρυθμού με κορινθιακού τύπου κολώνες από το 300 π.Χ. Υπάρχουν επίσης δύο μικρά πέτρινα ιερά, τα ερείπια ενός ελληνικού θεάτρου και ενός νυμφαίου. Μεταξύ των δύο λόφων βρίσκεται ο κεντρικός  δημόσιος δρόμος που ήταν ιδιαίτερα μεγάλος επί ρωμαϊκής κυρίαρχης το 229 π.Χ.  


     Αναμφισβήτητα το πιο σημαντικό κτίριο στο πάρκο ήταν οι Αγωνοθέτες όπου συνεδίαζε το δημοτικό συμβούλιο. Χτίστηκε με το δωρικό ύφος του 2ου αιώνα μ.Χ. Στην περιοχή του πάρκου βρίσκονται τα ερείπια του Ωδείου. Χρησιμποποιήθηκε για δημόσιες παραστάσεις και επιδεικνύει ένα μοναδικό συνδυασμό ελληνικών και ρωμαϊκων στυλ κτιρίων. Υπάρχουν επίσης, ερείπια Αψίδας θριάμβου. Στον δεύτερο λόφο έχουν βρεθεί λίγα απομεινάρια, εκτός από τα τείχη της πόλης έχουν αποκαλυφθεί ιδιωτικά σπίτια με τα πιο αξιόλογα ψηφιδωτά. Ακόμα, έχουν ανακαλυφθεί ταφικά νεκροταφεία δίπλα στην ερημωμένη πόλη και αυτά πιστεύεται είναι ο τελευταίος τρόπος ανάπαυσης των Ελλήνων κατοίκων με λαϊκά ήθη και έθιμα.

    Συνοψίζοντας, η Απολλωνία ήταν αρχαία πόλη της Ιλλυρίας και αποικία των Κορινθίων σύμφωνα με τον Στράβωνα. Η πόλη διατήρησε τον ελληνικό χαρακτήρα και πολιτισμό της σε όλη την ιστορία της και είχε πολλά χαρακτηριστικά όπως αναφέρθηκαν και παραπάνω του τόπου που τότε ονομαζόταν Ιλλυρία.




Δικτυογραφία :

Εξερευνώντας την Αρχαία Ιλλυρία. 13 Μαρτίου, 2020. Ανακτήθηκε από https://www.worldhistory.org

The Ancient city of Apollonia. 3 April, 2024. Reference from: https://www.whc.unesco.org

Apollonia, Archaic to Late Antique polis near Pojan, Albania. 2019. Reference from: https://www.topostext.org

Εικόνες :

Apollonia-History and Facts. 14 July, 2021. Reference from: https://www.historyhit.com

The emotions when being at National Park in Apollonia. 19 November, 2017. Reference from: https://www.ocnal.com

Apollonia Archaeological Park. 2012. Reference from: https://bnadventure.com


Από την Ναταλία Πάττα 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ιστορία των φαρμακείων (από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 21ο αιώνα)

                                  Εικ.1 Το φαρμακείο Raepteek,15ος αιώνας. Εσθονία.  Αρχικά, θα ήταν χρήσιμο να γίνει μια διευκρίνιση της λέξης φάρμακο και φαρμακοποιός. Η λέξη φάρμακον είναι ομηρική και η σημασία αυτής είναι φυτό, βότανο με θεραπευτικές ιδιότητες. Ωστόσο, από την αρχική της σημασία η λέξη έφτασε να σημαίνει και δηλητήριο. Πολλά βότανα είχαν δηλητήριες ιδιότητες και οι φαρμακάδες όπως λέγονταν οι φαρμακοποιοί γνώριζαν τα βότανα και τις ιδιότητες τους. Έκαναν χρήση των βοτάνων, τα αποξήραιναν και τα κοπανούσαν στο γουδί μέχρι να γίνουν σκόνη. Η σκόνη από τα βότανα που καλλιεργούσαν περιλάμβανε διάφορες φαρμακευτικές μορφές, όπως αφέψημα, αλοιφές, έλαια κ.α. Τα φάρμακα κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση αποτελούνταν από μεμονωμένα βότανα ή μίγματα βοτάνων όπως η βαλεριάνα ή ο λιναρόσπορος. Το πιο διαδεδομένο μίγμα ήταν η θηριακή, ένα αντίδοτο στα δαγκώματα των θηρίων. Αποτελούταν α...

Η Ισπανική Γρίπη (1918)

 Εικ1.Berche,2022:Στρατιώτες αναρρώνουν από την γρίπη (Camp Funston,Kansas) Μάρτιος,1918 (Εθνικό Μουσείο Υγείας και Ιατρικής, Silver Spring, Maryland). Η Ισπανική γρίπη εμφανίστηκε στο τέλος του Α’Παγκοσμίου Πολέμου, σε καταστροφικές επιδημιολογικές συνθήκες. Το 1918 δεν υπήρχαν εμβόλια, αντιβιοτικά, ανάνηψη και ο κόσμος δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί μια πανδημία. Στις 6 Απριλίου του 1917, ο πρόεδρος των Η.Π.Α, Wilson κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία. Οι συνθήκες που επικρατούσαν τότε στις Η.Π.Α ήταν φτώχεια, μετανάστευση, συνωστισμός, οι οποίες ευνοούσαν την εμφάνιση μιας επιδημίας. Οι συγκεντρώσεις των στρατιωτών είχαν ως αποτέλεσμα την εξάπλωση επιδημιών. Υπολογίζεται ότι περίπου 30.784 στρατιώτες ανέπτυξαν πνευμονία ως επιπλοκή της ιλαράς. Τον Μάρτιο του 1918, εμφανίστηκε για πρώτη φορά μια επιδημία γρίπης στο Camp Funston, στο Fort Riley, στο ανατολικό Κάνσας (Εικ.1). Νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 1918, ο γιατρός Loring Miner, ο οποίος εργαζόταν στην κομητεία Haskell περιέγραψ...

Η ιδιαιτερότητα της γλωσσολογικής ποικιλομορφίας σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές

                       Εικ. 1 Η ανθρώπινη γενετική ποικιλομορφία (Broad Institute, 2025) Σκοπός του άρθρου αυτού είναι να εντοπίσει την ιδιαιτερότητα κάποιων γλωσσών, των οποίων δεν είναι ευρέως γνωστή η καταγωγή τους. Εν συντομία θα αναφερθούν πληροφορίες για την γλώσσα που ομιλείται στην Μάλτα, στις χώρες του Καυκάσου Γεωργία και Αρμενία, τις χώρες της Βαλτικής Λετονία, Λιθουανία και τέλος η Ουγγρική γλώσσα.    Αναλυτικότερα, τα μαλτέζικα και τα αγγλικά είναι οι επίσημες γλώσσες της Μάλτας. Τα μαλτέζικα προέκυψαν από τη συγχώνευση της βορειοαφρικανικής αραβικής και μιας σικελικής διαλέκτου της ιταλικής. Είναι η μόνη σημιτική γλώσσα που γράφεται επίσημα με λατινικό αλφάβητο (Εικ.2). Επιπλέον, η αγγλική γλώσσα αποτελεί στην Μάλτα, μέσο διδασκαλίας στα σχολεία ενώ τα ιταλικά είναι κατανοητά από ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Σύμφωνα με τον John Hayes, η επίσημη γλώσσα της Μάλτας κατάγεται από μια βορειοαφρικανική δ...