Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχαιολογική ανακάλυψη στη Σεβίλλη της Ισπανίας


      Το 2008 αποκαλύφθηκε ένας σκελετός, σε έναν τάφο κοντά στη Σεβίλλη της Ισπανίας. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια νέα μοριακή μέθοδο το 2021, για να επιβεβαιώσουν το φύλο του σκελετού ως μέρος μιας ευρύτερης μελέτης για την ανακάλυψη. Με βάση την ανάλυση του οστού της λεκάνης, ένας ειδικός αναγνώρισε τον σκελετό ηλικίας 5.000 ετών ως "πιθανόν νεαρό άνδρα" που πέθανε μεταξύ 17 και 25 ετών. Επιπλέον, μια ομάδα Ευρωπαίων αρχαιολόγων ονόμασε τα λείψανα "Άνθρωπος από ελεφαντόδοντο" και ξεκίνησε ερευνώντας αυτό που αποκαλούσαν "θεαματικό" εύρημα. Ωστόσο, η ανάλυση ενός γομφίου και ενός κοπτήρα από τον σκελετό ανίχνευσε την παρουσία του γονιδίου AMELX - το οποίο παράγει την αμελογενίνη και βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ- υποδεικνύοντας ότι τα υπολείμματα ήταν θηλυκά παρά αρσενικά σύμφωνα με την μελέτη του πανεπιστημίου της Σεβίλλης. 


      Ο συγγραφέας της μελέτης Leonardo García Sanjuán και καθηγητής προϊστορίας δήλωσε: "Δεν περιμέναμε ότι θα αποδειχτεί γυναίκα. Και αυτό ήρθε ως έκπληξη. Έτσι στην πραγματικότητα μας ανάγκασε να ξανασκεφτούμε τα πάντα για αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο". Συμπληρώνει ακόμα ότι: "Στο παρελθόν, δεν ήταν ασυνήθιστο για έναν αρχαιολόγο να βρεί (απομεινάρια) και να πει, "Εντάξει αυτό το άτομο έχει ένα σπαθί και μια ασπίδα. Επομένως, είναι άνδρας." Φυσικά, λανθασμένα, γιατί υποθέτει ότι στο παρελθόν οι ρόλοι των φύλων ήταν όπως τους αντιλαμβανόμαστε σήμερα".


    Οι συντάκτες της νέας μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific Reports, πιστεύουν ότι "η Κυρία του Ελεφαντοστού" κατείχε υψηλό βαθμό και τη σέβονταν η κοινωνία στην οποία έζησε για τουλάχιστον οκτώ γενιές μετά τον θάνατο της. Αναλυτικότερα, η νεότερη μέθοδος για τον προσδιορισμό του φύλου των παλαιών οστών - που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2017- περιλαμβάνει την ανάλυση του σμάλτου των δοντιών, το οποίο περιέχει έναν τύπο πρωτεΐνης με ένα ειδικό για το φύλο πεπτίδιο που ονομάζεται amelogenin και μπορεί να αναγνωριστεί σε εργαστήριο. Το αρχαίο DNA μπορεί επίσης να αποκαλύψει το φύλο των ανθρωπίνων υπολειμμάτων, αλλά είναι εύθραυστο και συχνά δεν είναι δυνατό να ανακτηθεί από κατεστραμμένα οστά, ιδιαίτερα σε θερμότερα μέρη. Η αμελογενίνη, ωστόσο διατηρείται καλά, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ευρέως για να υπολογίσει το φύλο ακόμη και ατελών σκελετών.


    Η βιοαρχαιολόγος Rebecca Gowland, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Durham, ήταν μέλος μιας ομάδας που ανέπτυξε για πρώτη φορά τη μέθοδο που περιλαμβάνει το σμάλτο των δοντιών. Αναφέρει επίσης ότι: "Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο τώρα. Κάτι που είναι συναρπαστικό". Ο καθηγητής Garcia Sanjuán αναφέρει χαρακτηριστικά: "Αυτή η τεχνική, πιστεύουμε, πρόκειται να ανοίξει μια εντελώς νέα εποχή στην ανάλυση της κοινωνικής οργάνωσης των προϊστορικών κοινωνιών".

    Συμπερασματικά μπορεί να καταστεί σαφές ότι, αυτό που έμαθαν για τη γυναίκα και την κοινωνία στην οποία έζησε ανοίγει ένα νέο παράθυρο στο παρελθόν και πιθανότατα θα αναγκάσει πολλούς να επανεξετάσουν τις παραδοσιακές απόψεις για την προϊστορία. 




Δικτυογραφία:

Ισχυρή γυναίκα ηγέτης αποκαλύφθηκε με νέα τεχνική προσδιορισμού φύλου των αρχαίων οστών. 9 Ιουλίου, 2023. Ανακτήθηκε από https://www.cnn.gr

Ισχυρή γυναίκα ηγέτης αποκαλύφθηκε με νέα τεχνική προσδιορισμού φύλου των αρχαίων οστών. 10 Ιουλίου, 2023. Ανακτήθηκε από https://www.palo.gr


Εικόνες:

Ισχυρή γυναίκα ηγέτης αποκαλύφθηκε με νέα τεχνική προσδιορισμού φύλου των αρχαίων οστών. 9 Ιουλίου, 2023. Ανακτήθηκε από: https://www.cnn.gr/ Research Group ATLAS from University of Sevilla.



Από την Ναταλία Πάττα 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ιστορία των φαρμακείων (από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 21ο αιώνα)

                                  Εικ.1 Το φαρμακείο Raepteek,15ος αιώνας. Εσθονία.  Αρχικά, θα ήταν χρήσιμο να γίνει μια διευκρίνιση της λέξης φάρμακο και φαρμακοποιός. Η λέξη φάρμακον είναι ομηρική και η σημασία αυτής είναι φυτό, βότανο με θεραπευτικές ιδιότητες. Ωστόσο, από την αρχική της σημασία η λέξη έφτασε να σημαίνει και δηλητήριο. Πολλά βότανα είχαν δηλητήριες ιδιότητες και οι φαρμακάδες όπως λέγονταν οι φαρμακοποιοί γνώριζαν τα βότανα και τις ιδιότητες τους. Έκαναν χρήση των βοτάνων, τα αποξήραιναν και τα κοπανούσαν στο γουδί μέχρι να γίνουν σκόνη. Η σκόνη από τα βότανα που καλλιεργούσαν περιλάμβανε διάφορες φαρμακευτικές μορφές, όπως αφέψημα, αλοιφές, έλαια κ.α. Τα φάρμακα κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση αποτελούνταν από μεμονωμένα βότανα ή μίγματα βοτάνων όπως η βαλεριάνα ή ο λιναρόσπορος. Το πιο διαδεδομένο μίγμα ήταν η θηριακή, ένα αντίδοτο στα δαγκώματα των θηρίων. Αποτελούταν α...

Η Ισπανική Γρίπη (1918)

 Εικ1.Berche,2022:Στρατιώτες αναρρώνουν από την γρίπη (Camp Funston,Kansas) Μάρτιος,1918 (Εθνικό Μουσείο Υγείας και Ιατρικής, Silver Spring, Maryland). Η Ισπανική γρίπη εμφανίστηκε στο τέλος του Α’Παγκοσμίου Πολέμου, σε καταστροφικές επιδημιολογικές συνθήκες. Το 1918 δεν υπήρχαν εμβόλια, αντιβιοτικά, ανάνηψη και ο κόσμος δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί μια πανδημία. Στις 6 Απριλίου του 1917, ο πρόεδρος των Η.Π.Α, Wilson κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία. Οι συνθήκες που επικρατούσαν τότε στις Η.Π.Α ήταν φτώχεια, μετανάστευση, συνωστισμός, οι οποίες ευνοούσαν την εμφάνιση μιας επιδημίας. Οι συγκεντρώσεις των στρατιωτών είχαν ως αποτέλεσμα την εξάπλωση επιδημιών. Υπολογίζεται ότι περίπου 30.784 στρατιώτες ανέπτυξαν πνευμονία ως επιπλοκή της ιλαράς. Τον Μάρτιο του 1918, εμφανίστηκε για πρώτη φορά μια επιδημία γρίπης στο Camp Funston, στο Fort Riley, στο ανατολικό Κάνσας (Εικ.1). Νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 1918, ο γιατρός Loring Miner, ο οποίος εργαζόταν στην κομητεία Haskell περιέγραψ...

Η ιδιαιτερότητα της γλωσσολογικής ποικιλομορφίας σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές

                       Εικ. 1 Η ανθρώπινη γενετική ποικιλομορφία (Broad Institute, 2025) Σκοπός του άρθρου αυτού είναι να εντοπίσει την ιδιαιτερότητα κάποιων γλωσσών, των οποίων δεν είναι ευρέως γνωστή η καταγωγή τους. Εν συντομία θα αναφερθούν πληροφορίες για την γλώσσα που ομιλείται στην Μάλτα, στις χώρες του Καυκάσου Γεωργία και Αρμενία, τις χώρες της Βαλτικής Λετονία, Λιθουανία και τέλος η Ουγγρική γλώσσα.    Αναλυτικότερα, τα μαλτέζικα και τα αγγλικά είναι οι επίσημες γλώσσες της Μάλτας. Τα μαλτέζικα προέκυψαν από τη συγχώνευση της βορειοαφρικανικής αραβικής και μιας σικελικής διαλέκτου της ιταλικής. Είναι η μόνη σημιτική γλώσσα που γράφεται επίσημα με λατινικό αλφάβητο (Εικ.2). Επιπλέον, η αγγλική γλώσσα αποτελεί στην Μάλτα, μέσο διδασκαλίας στα σχολεία ενώ τα ιταλικά είναι κατανοητά από ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Σύμφωνα με τον John Hayes, η επίσημη γλώσσα της Μάλτας κατάγεται από μια βορειοαφρικανική δ...